Abigail Disney

Gospođa Abigail Disney je rediteljka, filantropka i stipendista, dobro poznata po svojim dokumentarnim filmovima, koji se fokusiraju na društvene teme. Disney je osnovala svoju produkcijsku kuću, Fork Films, 2007. godine i njeni filmovi su “Pray the Devil Back to Hell”, “Playground” i “Family Affair”. Ona je ujedno i izvršna producentica revolucionarne serije PBS-a ‘’Žene, rat i mir’’, najobuhvatnije globalne medijske inicijative ikada montirane o ulozi žena u miru i konfliktu.

Pored toga, Disney je suosnivačica i kopredsjednica Fondacije Daphne i članica Upravnog odbora Roy Disney Family fondacije, projekta The White House, Globalnog fonda za žene, Fonda za grad New York i Mir je glasan. Fondacija Daphne radi sa zajednicama sa niskim prihodima u pet opština u New York-u. Njen rad u filantropiji, uključenosti žena i liderstvu i rješavanju konflikta je prepoznat kroz Epic nagradu iz projekta Bijela kuća, nagradu „Changing the Landscape for Women” Centra za unapređivanje žena i prestižnu nagradu Međunarodni zagovarač mira Cordozo časopisa o rješavanju konflikta, Pravnog fakulteta Cordozo. Pored toga, Abigail posjeduje diplome univerziteta Yale, Stanford i Columbia.

Dr. Israel Charny

Dr Israel Charny je izraelski psiholog, povjesničar i svjetski priznati stručnjak za genocid. Charney je izvršni direktor Instituta o holokaustu i genocidu u Jerusalemu, glavni i odgovorni urednik i izvršni direktor online časopisa Prevencija genocida sada, glavni i odgovorni urednik Enciklopedije genocida i autor opsežne liste publikacija, uključujući i knjige “Fašizam i demokratija u ljudskom umu” (2006) i “Borba protiv samoubilačkih napada” (2007). On je suosnivač i bivši predsjednik Međunarodnog udruženja za genocid.

Ed Vulliamy

Ed Vulliamy se školovao na nezavisnom Univerzitetu College School u Londonu i Hartford fakultetu u Oksfordu, prije nego što je postao novinar. Bio je njujorški dopisnik za The Observer od 1997. do 2003. i rimski dopisnik za The Guardian.

Vulliamy je izvještavao o rumunskoj revoluciji, padu Berlinskog zida, kao i bombardovanju u Oklahoma City-u, te je opširno izvještavao o ratu 1990-ih u Bosni i Hercegovini. Bio je odgovoran za razbijanje priče o logorima Omarska i Trnopolje koja su u sjeverozapadnoj Bosni osnovali bosanski Srbi za pritvaranje bosanskih Muslimana i Hrvata. Vulliamy je osvojio mnoge nagrade za svoje novinarstvo, uključujući: nagradu „Strani dopisnik godine” Granada televizije (1993. i 1997.), nagradu „Međunarodni dopisnik godine” britanskih medija (1996), James Cameron Memorial nagradu za novinarsku izvrsnost (1994) te nagradu „Novinar godine” Amnesty International-a (1992).

Vulliamy je snimio lični televizijski esej za BBC pod nazivom Bosnia’s Last Testament (Posljednji bosanski testament), 1993. godine te je snimio polusatni radio esej o Bosni za BBC seriju „Points of Departure”, 1996. godine. 1995. napisao je nagrađivanu retrospektivnu seriju 12 istražnih članaka pod nazivom “Bosna i Hercegovina: The Secret War” („Bosna i Hercegovina: Tajni rat”). 1996. postao je prvi novinar koji je svjedočio na suđenjima za međunarodne ratne zločine. Svjedočio je na tri suđenja u Haggu i za gonjenja Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju (ICTY).

Randi Markusen

Randi Markusen je nastavnik engleskog jezika u srednjoj školi i stručnjak za čitanje i predavala u brojnim državama, uključujući SAD, Bocvanu i Dansku. Osim nastave, radi u Odboru direktora „Svijet bez genocida”, Postgenocidnog obrazovnog fonda i osnivač je i direktor fondacije Rwanda reads.

David Pettigrew

David Pettigrew je profesor filozofije na Southern Connecticut State Univerzitetu (SCSU) gdje predaje od 1987. Bio je član Upravnog odbora Yale University Studies programa za genocid. Također radi kao član savjeta međunarodnog stručnog tima Instituta za istraživanje genocida Kanada. 7. oktobra 2012. godine profesor Pettigrew je služio kao akreditovani međunarodni posmatrač za općinske izbore u Srebrenici u Bosni i Hercegovini.

Profesor Pettigrew je, u posljednjih nekoliko godina, držao predavanja o genocidu u Bosni i Hercegovini na Odjelu za filozofiju i program mirovnih studija Univerziteta Loyola u Marylandu (Baltimore), na Odjelu za filozofiju North Texas Univerziteta, Programu doktorskih studija na Univerzitetu Trent, Seminaru genocidnih studija na Univerzitetu Yale, Ljetnoj školi u Srebrenici u Memorijalnom centru Potočari. Za više informacija o profesoru Pettigrewu, kliknite ovdje.

Dr. Ervin Staub

Dr Ervin Staub je profesor psihologije na Univerzitetu Massachusetts i direktor Odjela za psihologiju mira i prevenciju nasilja. Doktorirao je na Stanfordu, a predaje na Harvardu, Stanfordu, Univerzitetu Hawaii i Londonskoj školi ekonomije i političkih nauka. Studirao je o korijenima altruizma i porijeklu genocida i masovnih ubijanja, kao i nasilnim sukobima, terorizmu i njihovoj prevenciji, psihološkom oporavku i pomirenju. Neke od njegovih knjiga su: „Pozitivno društveno ponašanje i moral”; „Korijeni zla: porijeklo genocida i druge grupe nasilja”; „Psihologija dobra i zla: Zašto djeca, odrasli i grupe pomažu i štete drugima”; „Prevladavanje zla: genocid, nasilni sukobi i terorizam”, te je uredio još niz knjiga. On je bivši predsjednik Međunarodnog društva za političku psihologiju i Društva za proučavanje mira, sukoba i nasilja. Njegovi terenski projekti uključuju program obuke u Kaliforniji nakon Rodney King incidenta s ciljem smanjivanja nepotrebne upotrebe sile od strane policije, u Nizozemskoj sa ciljem poboljšanja nizozemsko-muslimanskih odnosa, te u New Orleansu za promociju pomirenja nakon uragana Katrina. Staub je, također realizovao treninge, seminare i obrazovne projekte u Ruandi, Burundiju i Kongu promovišući psihološki oporavak i pomirenje, radionice za podizanje brižne i nenasilne djece, kao i program za obuku aktivnih posmatrača u školama sa ciljem smanjenja štetnog ponašanja učenika.

Dr. Gregory H. Stanton

Dr Gregory H. Stanton je istraživački profesor genocidnih studija i prevencije genocida na Institutu za analizu i rješavanje konflikta na George Mason Univerzitetu u Arlingtonu, Virginia. Dr Stanton je osnivač i predsjednik Genocide Watcha, osnivač i direktor projekta Kambodžanski genocid, osnivač i predsjednik Međunarodne kampanje za okončanje genocida, prve svjetske antigenocid kampanje. Od 1992. do 1999. dr Stanton je  radio za US State Department, gdje je napravio nacrt rezolucije Vijeća sigurnosti Ujedinjenih nacija na osnovu kojeg je osnovan Međunarodni krivični tribunal za Ruandu. Nakon odlaska iz State Departmenta, dr Stanton je bio uključen u rad Ujedinjenih nacija – pregovori vlade Kambodže, koji su osnovali Khmer Rouge tribunal, za koji je on izradio nacrt unutrašnjih proceduralnih pravila i pravila dokazivanja. Dr Stanton je učestvovao na sastanku globalnih stipendista Fakulteta u Salzburgu o Prevenciji genocida i masovnih zločina: Šta možemo naučiti iz istorije?, 2009. godine. Posjeduje diplome sa Oberlin fakulteta, Harvard Divinity škole, Yale škole prava, te svoj doktorat o kulturnoj antropologiji sa Univerziteta Chicago.

Paul Lowe

Paul Lowe je viši lektor na predmetu Fotografija na University of Arts u Londonu i nagrađivani fotograf koji živi i radi na relaciji Sarajevo-London. Njegove radove predstavlja Panos Pictures i pojavljivali su se, između ostalog, u časopisima Time, Newsweek, Life, The Sunday Times Magazine, The Observer i The Independent. Izvještavao je sa ključnih događaja širom svijeta, kao što su pad Berlinskog zida, Mandelin izlazak iz zatvora, konflikt u bivšoj Jugoslaviji i uništenje Groznog. Od 2004., Lowe je šef Odsjeka za MA program fotožurnalizma na London College of Communication. Njegova knjiga, „Bosanci“, koja dokumentuje 10 godina ratne i poslijeratne situacije u Bosni i Hercegovini, objavljena je u aprilu 2005. godine. Uz to Lowe, zajedno sa World Press Photo fondacijom iz Amsterdama, razvija online obrazovni program za svjetske fotografe u razvoju. Kako biste pročitali više o njegovom profesionalnom iskustvu, kliknite ovdje.

Janine di Giovanni

Janine di Giovanni je nagrađivana autorica i inostrana dopisnica. Janine je pisac za The Time of London i Vanity Fair, saradnica časopisa The New York Times, The New Republic, The Spectator, National Geographic i mnogih drugih. Također piše kolumne i stručne članke za Wall Street Journal i International Herald Tribune. Drži predavanja o zloupotrebi ljudskih prava širom svijeta.

Janine je izvještavala o skoro svim nasilnim konfliktima od kraja 1980-ih stvarajući tako zaštitni znak pisanjem o humanom licu rata. Dobitnica je četiri velike nagrade: dvije nagrade Amnesty Internationala za reportažu o zloupotrebi ljudskih prava na Kosovu i Sierra Leone, nagradu National Magazine (2000) u SAD-u za članak u Vanity Fair-u „Madness Visible” („Vidljivo ludilo”) i nagradu Inostrani dopisnik godine Britain’s Granada televizije za izvještavanja iz Čečenije.

Ona je jedan od novinara u dokumentarnom filmu „Bearing Witness” Barbare Kopple, dva puta dobitnice Oskara, koji govori o ženama, ratnim reporterkama. 1993. godine Janine je bila tema još jednog dokumentarca o ženama, ratnim reporterkama, pod nazivom „No Man’s Land” koji je pratio njen rad u Sarajevu tokom rata u Bosni. Za više informacija o Janine, kliknite ovdje.

Rafiki Ubaldo

Rafiki Ubaldo je nezavisni istraživač i free-lance novinar koji trenutno živi u Švedskoj. Magistrirao je političke nauke na Univerzitetu u Štokholmu. Od 1997. do 1999. predavao je jezike na Katoličkom omladinskom sjemeništu u Butareu na jugu Ruande. Od 2000. do 2003. je radio kao reporter za Orinfor, Office Rwandais d’Information gdje je najviše izvještavao o događajima i pričama vezanim za genocid u Ruandi. Njegove novinarske reportaže uključuju žalbeno suđenje Jean Kambandi, premijeru privremene vlade koja je izvršila genocid u Ruandi, na Međunarodnom krivičnom tribunalu za Ruandu (ICTR). Njegov trenutni istraživački projekt fokusira se na sjećanja na genocid u Ruandi, spašavanje tokom genocida i Gacaca sistem (polutradicionalni sistem pravde koji je dizajniran za suđenja za genocid u Ruandi). Zajedno sa dr Samuelom Tottenom sa Univerziteta Arkansas, Fayetteville, Ubaldo je suosnivač Postgenocidnog obrazovnog fonda, inicijative koja ima za cilj da pomogne onima koji su preživjeli genocid da održe nivo univerzitetskog obrazovanja u svojim zemljama.

David Simon

Dr David J. Simon je predavač na Odjelu političkih nauka na Univerzitetu Yale i pomoćnik direktora programa genocidnih studija na Yale-u, te direktor tog programa za projekt Genocida u Ruandi. Također radi u Yale Vijeću za afričke studije, uključujući i poziciju privremenog direktora za diplomske studije 2012-2013. Od 2010. radi kao savjetnik Kancelarije UN-ovog specijalnog predstavnika za prevenciju genocida.

Rad dr Simona se bavi međunarodnim naporima za prevenciju masovnih zločina, kao i političkim izazovima postkonfliktnih situacija, posebno u Africi. Diplomirao je na Univerzitetu Princeton 1991. godine sa diplomom o javnoj politici. Doktorirao je političke nauke 2000. godine na Univerzitetu California, Los Angeles. Prije nego što je došao na Yale, bio je postdiplomski stipendista Kennedy School of Government na Univerzitetu Harvard.

William Peter Woodward

Gospodin Woodward je bivši viši zamjenik predsjednika Kerr-McGee korporacije i predsjednik Kerr-McGee svjetskih Hemijskih operacija. Prije umirovljenja 2004. godine, radio je u Operacijama, Prodaji i marketingu i Menadžmentu. Tokom 33 godine karijere u Kerr-McGee korporaciji, gospodin Woodward je nadzirao operacije u SAD-u, Australiji, Saudijskoj Arabiji, Holandiji, Njemačkoj i Kanadi. Uz to, više puta je vodio odjele za Istraživanje, Razvoj, Sigurnost i Okoliš Kerr-McGee grupe, kao i Odjel za ljudske resurse. U tom periodu bio je u odboru direktora Tiwest zajedničkog poduhvata u Perthu, Australiji, Cristal zajedničkog poduhvata u Yanbu, Saudijskoj Arabiji, kao i Avestor projekta sa partnerom Hydro Quebeca iz Montreala. Gospodin Woodward je bivši predsjednik The Petroleum Cluba u Oklahoma City-u. On i njegova žena Viktorija žive u Edmondu, Oklahomi.

Dr. Ellen Kennedy

Dr Ellen Kennedy je profesorica političkih nauka na University of Pennsylvania. Profesorica Kennedy piše o različitim temama vezanim za političku ekonomiju i historiju moderne evropske političke i pravne teorije. Bila je istraživač za Fondaciju Alexander von Humboldt i Fondaciju Friedreich Ebert, kao i British Academy i Fondaciju Nuffield. Prije nego je postala član osoblja na Pennu, predavala je na univerzitetima u Londonu, New Yorku, Manchesteru i Freiburgu. Doktorat je stekla na London School of Economics, a MA na I.

Dr. Arie Nadler, Ph.D.

Dr Arie Nadler je doktorirao psihologiju na Purdue University u SAD-u. Bio je šef Odsjeka za psihologiju (1984-1988) i dekan Fakulteta društvenih nauka na Univerzitetu u Tel Avivu (1993-1998). Suosnivač je Centra za istraživanje mira Tami Steinmetz i bio je prvi predsjedavajući njegovog akademskog komiteta (1992-2002). Osnovao je Institut za diplomatiju i regionalnu saradnju Univerziteta u Tel Avivu i bio je njegov prvi predsjednik (1999-2003).

Od 2000. godine, dr Nadler je argentinski predsjednik za Istraživanje psihologije konflikta i kooperacije. Od maja 2006. godine, predsjedavajući je odbora Fondacije Israeli Trustees koja podržava istraživanja na polju društvenih nauka i obrazovanja na izraelskim univerzitetima i koledžima. Dr Nadler je, također bio predsjednik ISEF-a (Fondacije za obrazovanje izraelskih Sefarda) i Yeladim-a, (Vijeća za nezbrinutu djecu). On, također ima konsultantskog iskustva u svojoj struci u neprofitnim i poslovnim organizacijama.

Adam Jones

Dr Adam Jones je politički naučnik, pisac i fotoreporter koji trenutno radi na Univerzitetu British Colombia Okanagan u Kelowni, Canada. Najpoznatiji je po svom radu u komparativnim studijama genocida i autor je vodeće knjige u ovom području: „Genocide: A Comprehensive Introduction” („Genocid: Obiman uvod”). Također je bio autor i urednik mnogobrojnih radova na teme genocida i zločina protiv čovječnosti, a radi i kao viši urednik Žurnala o genocidnim studijama. Od 2005. do 2007. bio je pomoćni istraživač na programu genocidnih studija na Univerzitetu Yale.

Dr Jones dodatno radi ako izvršni direktor online nevladine organizacije Gendercide Watch koju je osnovao sa Carlom Bergmanom i Nart Villeneuveom. Cilj ove organizacije je da se „suprostavi rodno zasnovanom nasilju protiv muškaraca i žena širom svijeta’’.

Dr Jones je držao govore i akademske prezentacije o genocidu na konferencijama i seminarima u Sjevernoj i Južnoj Americi, Evropi i Istočnoj Aziji i radi kao savjetnik Kancelarije UN-ovog specijalnog predstavnika za prevenciju genocida.

Mirko Pincelli

Mirko Pincelli je nagrađivani reditelj kako dokumentarnih tako i igranih filmova sa fotografskim i fotoreporterskim iskustvom. Zajedno sa piscem-producentom i poslovnim partnerom Enricom Tessarinom vodi Pinch Media. Mirko je diplomirao Fotografiju na Univerzitetu East London.

Mirko je reditelj i koproducent svih projekata u Pinch media. Neki od Pinch media mentora i saradnika su Allan Niblo iz Vertigo Filmsa, BAFTA pobjednik Noel Clarkea i legenda dokumentarnog filma, Nick Broomfield.

Mirko i Enrico trenutno rade na ‘The habit of beauty’, njihovom prvom zajedničkom scenariju. Film je izabran za PMF 2012 i trenutno je u fazi kastinga i prikupljanja sredstava. Oni također rade na još tri scenarija, uključujući ‘The new poor’, koprodukciju sa Kinom. Također pripremaju svoj treći dokumentarni film koji je sniman u Hrvatskoj, a biće završen u jesen 2013. Rade i na izradi dokumentarnog filma o Siriji sa Velmom Šarić iz PCRC-a Sarajevo i Tom Knightom iz Epic Film capitala kao i na izradi dokumentarnog filma o striptiz klubovima sa Noel Clarkeom.

Reditelj je i koproducent dva dokumentarna filma koja su 2011. i 2012. prikazana na više festivala i međunarodno su prodani: ‘Uspomene 677’, o savremenoj Bosni koji je premijerno prikazan na Raindance Film Festivalu 2011. i koji je nominovan za ‘najbolji niskobudžetni film’ i ‘My words and I’, o školi za mucanje u Italiji koji je prikazan u kinima u Italiji (Torinu i Rimu) i biće prikazan u Londonu 2013. godine.

Mirko je, također režirao i/ili fotografisao veliki broj web serija, reklama, muzičkih videa i kratkih dokumentarnih filmova u Ujedinjenom Kraljevstvu i SAD-u. Mirko ima veoma veliko iskustvo kao fotograf (rad sa fotografom Donna Tropeom i fotografisanje poznatih ličnosti kao što su Gordon Ramsey i Cheryl Cole) i kao fotoreporter radeći na zadacima na Balkanu i postkonflikntim područjima.

Dr. Stephen D. Smith

Dr Stephen D. Smith je stručnjak za holokaust i zajedno sa svojim bratom James M. Smithom je osnivač UK Holocaust centra 1995. i Aegis Trusta 2000. Smith je diplomirao teologiju na Univerzitetu u Londonu 1992., a doktorirao na Univerzitetu u Birmingemu gdje je svoje postdiplomske studije bazirao na istraživanju „Putanje memorije”, proučavajući kako su se svjedočenja preživjelih iz Holokausta razvijala tokom vremena.

Dr Smith je bio konsultant na razvoju mnogobrojnih inostranih Holokaust memorijalnih i obrazovnih centara, uključujući litvansku House of Memory i Cape Town Holokaust Centar u Južnoj Africi. 2004. godine dr Smith je radio kao direktor projekata Kigali Genocide Memorial centra koji je nastao kao zajedničko partnerstvo Kigali City Councila i Aegis Trusta iz Ujedinjenog Kraljevstva. Sastavljen je od stalne izložbe genocida u Ruandi i izložbe ostalih genocida širom svijeta.

Dr Smith je član delegacije SAD-a u Radnoj grupi za međunarodnu saradnju za Holokaust obrazovanje, sjećanje i istraživanje (ITF), međuvladinog tijela čija je svrha da pronađe podršku, kako nacionalnih tako i internacionalnih političkih i socijalnih vođa, za obrazovanje, sjećanje i istraživanje o Holokaustu. 2009. godine dr Smith je imenovan za izvršnog direktora USC Shoah Foundation Instituta za vizuelnu istoriju i obrazovanje.